காவற் பணிதுறந்து - எண்ணைத்தேடி

 

காவற் பணிதுறந்து

......காரிய நோக்கத்தின்

ஆவலில் மாறாமல்

......அன்றொருநாள்- பூவனமாய்

வெற்றி இயக்குநரின்

......நேசமிகு சீடராய்க்

கற்றறிந்து செய்தார்

.....கலை!

கற்றகலை காட்டவொரு

....காலம் கனிந்துவிட்டால்

கற்றதெல்லாம் விற்பதையேக்

‌.....கண்டுள்ளோம்- பற்றின்றி

தாமறிந்தத் துன்பத்தைத்

....தள்ளிவட எண்ணாமல்

நாமறியச் செய்யவைத்தார்

....நன்கு!

வெள்ளித் திரையோங்க

.....வெற்றிபல தந்திடவும்

புள்ளி பெரிதென்றே

‌......போற்றிடவும்- உள்ளத்தால்

மக்களின் சார்பாக

......மன்றத்தில் வாழ்த்துகின்றேன்!

திக்கெட்டும் வெல்வீர்

.....சிறந்து

#எண்ணைத்தேடி (#என்னை அல்ல)

திரைத்துறையில் உள்ள மிகப்பெரிய பிரபலங்களின் கைப்பேசி எண்ணை வாங்குவதென்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. அதற்குப் பல காரணங்கள் உண்டு. அவர்களுக்கு இருக்கும் பளுவான வேலையின் இடையில் தேவையற்ற அழைப்புகள் வந்து தொந்தரவு செய்வதே அதில் மிக முக்கியமான காரணம்.

​எப்போதெல்லாம் ஊருக்குப் போகிறேனோ, அப்போதெல்லாம் சினிமாவில் எனக்குத் தெரிந்தவர்கள் அனைவரையும் சென்று சந்திப்பது என் வழக்கம். இருப்பினும், உச்சத்தில் உள்ளவர்களின் எண் கிடைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. அவர்களின் மேலாளரின் எண் கிடைத்தாலும், அவர்கள் நம்மைப் பார்க்கும் பார்வை வேறுவிதமாக இருக்கும்.

​கடந்த மூன்று நாட்களாக கத்தருக்கு வருகை புரிந்திருந்த இயக்குநர் தமிழ் ஐயா அவர்களைத் தொடர்ந்து சந்தித்தாலும், கூட்ட நெரிசலில் அவரிடம் கைப்பேசி எண்ணைக் கேட்க முடியவில்லை. இவ்வளவிற்கும், அவரின் மனதில் நன்கு பதியும் அளவுக்கு அடியேன் உரை நிகழ்த்தியிருந்தேன் (அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்); இருப்பினும் ஒரு தயக்கம் இருந்தது. அவரே என்னிடம், "உங்கள் படைப்புகளை அனுப்பி வையுங்கள்" என்று கூறியிருந்தார். அதற்கு எண் வேண்டுமல்லவா? சரி, "ஊருக்கு வந்தால் சந்திப்போம்" என்றும் பேசியிருந்தோம். அதற்கும் எண் வேண்டுமே!

​சரி... முக்கியமானவர்களிடம் கேட்டால், "சிலரிடம் இந்திய எண் இல்லை" என்றார்கள். ஒருவரோ, தமக்கு எண் தெரிந்திருந்தும் வேறு ஒரு நபரிடம் கேட்டு வாங்கும்படி பணிவன்புடன் கூறினார் (ஆஹா... மரியாதையாக மறுத்த விதம் அருமை தம்பி, நல்லா வருவீங்க!).

​இந்த விஷயத்தைக் கூறியவுடனே, எனது நண்பர் ராஜ்குமார், "சார், நீங்கள் வாருங்கள்; எனக்கு விமான நிலையத்திற்கு உள்ளேயே எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்லும் அனுமதிப் பாஸ் (Pass) இருக்கிறது. நான் சென்று அவரிடம் கேட்டு வாங்கித் தருகிறேன்" என்று என்னை அழைத்துச் சென்றார். நாங்கள் போய்ச் சேர்ந்த பின்புதான் தமிழ் ஐயா வந்தார். ​அவர் எங்களைப் பார்த்து, "வாங்க கவிஞரே" என்று அன்புடன் அழைத்தார். நான் அவரிடம், "உங்கள் எண்ணைக் கேட்க சற்றே தயங்கினேன்... கிடைக்குமா?" என்றேன். அதற்கு அவர், "அட, இதில் என்ன இருக்கிறது... இந்தாருங்கள்..." என்று கூறித் தன் எண்ணைத் தந்தார்.

#குறிப்பு:

ஒரு எண் வாங்கவே இவ்வளவு மெனக்கெடல் என்றால் சற்றே யோசித்துப் பாருங்கள்.... எதுவும் எளிதல்ல.... ஆனால், எண்ணம் திண்ணமாக இருந்தால் எதுவும் சாத்தியமே!